Menu Zamknij

Wytrwałość – (Łk 8, 4-15)

Wytrwałość – (Łk 8, 4-15)

Ziarno Słowa Bożego…


EWANGELIA – (Łk 8, 4-15)
Gdy zebrał się wielki tłum i z poszczególnych miast przychodzili do Jezusa, opowiedział im przypowieść: „Siewca wyszedł siać swoje ziarno. A gdy siał, jedno padło na drogę i zostało podeptane, a ptaki podniebne wydziobały je. Inne padło na skałę i gdy wzeszło, uschło, bo nie miało wilgoci. Inne znowu padło między ciernie, a ciernie razem z nim wyrosły i zagłuszyły je. Inne w końcu padło na ziemię żyzną i gdy wzrosło, wydało plon stokrotny”. To mówiąc, wołał: „Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!” Pytali Go więc Jego uczniowie, co oznacza ta przypowieść. On rzekł: „Wam dano poznać wprost tajemnice królestwa Bożego, innym zaś w przypowieściach, „aby patrząc, nie widzieli, i słuchając, nie rozumieli”. Takie jest znaczenie przypowieści: Ziarnem jest słowo Boże. Tymi zaś na drodze są ci, którzy słuchają słowa; potem przychodzi diabeł i zabiera słowo z ich serca, żeby nie uwierzyli i nie byli zbawieni. Na skałę pada u tych, którzy gdy usłyszą, z radością przyjmują słowo, lecz nie mają korzenia: wierzą do czasu, a w chwili pokusy odstępują. To, które padło między ciernie, oznacza tych, którzy słuchają słowa, lecz potem odchodzą, a zagłuszeni przez troski, bogactwa i rozkosze życia, nie wydają owocu. Wreszcie ziarno w żyznej ziemi oznacza tych, którzy wysłuchawszy słowa sercem szlachetnym i dobrym, zatrzymują je i wydają owoc dzięki wytrwałości”.


 

 

Logika życia, bliska jest logice wiary.

Żeby zyskać, trzeba najpierw wydać.

 

Żeby pojawić się na świecie.

Trzeba zostawić przytulny świat u mamy.

 

Żeby w życiu ukształtować charakter.

Trzeba krótko trzymać swoje zachcianki.

 

Żeby narodzić się dla wieczności.

Trzeba zostawić to, co skażone grzechem.

 

Tak samo ziarno Słowa Bożego wyda w nas plon.

Gdy padnie na żyzną ziemię, gdzie obumrze i wyda plon.

 

Jak każde ziarno na ziemi, tak ziarno Bożego Słowa.

Przez wytrwałość, przynosi plon.

 

Podziel się