Menu Zamknij

Przytaknąć Bogu

Przytaknąć Bogu

EWANGELIA – (Łk 1, 46-56)
W owym czasie Maryja rzekła: „Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, zbawicielu moim. Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy. Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia, gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, a Jego imię jest święte. Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie nad tymi, którzy się Go boją. Okazał moc swego ramienia, rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich. Strącił władców z tronu, a wywyższył pokornych. Głodnych nasycił dobrami, a bogatych z niczym odprawił. Ujął się za swoim sługą, Izraelem, pomny na swe miłosierdzie. Jak obiecał naszym ojcom, Abrahamowi i jego potomstwu na wieki”. Maryja pozostała u Elżbiety około trzech miesięcy; potem wróciła do domu.

Bóg kocha pokornych.

Bóg wywyższa pokornych.

*

Pokorny to nie ten, co przytakuje każdemu.

Pokorny to ten, co przytakuje Boga.

*

Przytaknąć Bogu, to odwaga.

Przytaknąć Bogu, to pójść za głosem serca.

*

Przytaknąć Bogu.

Być jak Maryja.

Podziel się