Menu Zamknij

Nadzieja Zmartwychwstania

Nadzieja Zmartwychwstania

EWANGELIA – (J 20,1-9)
Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu. Pobiegła więc i przybyła do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, którego Jezus kochał, i rzekła do nich: Zabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go położono. Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli oni obydwaj razem, lecz ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i przybył pierwszy do grobu. A kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jednakże nie wszedł do środka. Nadszedł potem także Szymon Piotr, idący za nim. Wszedł on do wnętrza grobu i ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu. Wtedy wszedł do wnętrza także i ów drugi uczeń, który przybył pierwszy do grobu. Ujrzał i uwierzył. Dotąd bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, /które mówi/, że On ma powstać z martwych.

Myśleli, że to koniec.

Jak bardzo się mylili.

 *

Gdy odchodzi ktoś bliski.

To wiedz, to dopiero początek.

 *

Pobiegły kobiety do grobu.

 *

Kamień odsunięty.

Płótna nietknięte.

Tylko chusta zwinięta.

 *

Przybiegł Piotr.

Przybiegł Jan.

Umiłowany to był uczeń.

 *

Weszli do środka.

Zobaczyli i uwierzyli.

 *

Wszystko sobie przypomnieli.

Wszystko im się poskładało.

 *

Trzy dni minęły.

Ten Który umarł żyje.

 *

Bóg.

Człowiek.

Chrystus.

 *

Gdy uwierzysz Bogu.

Gdy pójdziesz za Słowem.

 *

Wszystko ci się poukłada.

Wszystko rozsypane poskłada.

 *

I nadzieja.

Najgłośniej będzie wołać.

Podziel się