Menu Zamknij

Poznanie

Poznanie

EWANGELIA – (Mk 4, 35-41)
Owego dnia, gdy zapadł wieczór, Jezus rzekł do swoich uczniów: „Przeprawmy się na drugą stronę”. Zostawili więc tłum, a Jego zabrali, tak jak był w łodzi. Także inne łodzie płynęły z Nim. A nagle zerwał się gwałtowny wicher. Fale biły w łódź, tak że łódź już się napełniała wodą. On zaś spał w tyle łodzi na wezgłowiu. Zbudzili Go i powiedzieli do Niego: „Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?” On, powstawszy, zgromił wicher i rzekł do jeziora: „Milcz, ucisz się!” Wicher się uspokoił i nastała głęboka cisza. Wtedy rzekł do nich: „Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże brak wam wiary!” Oni zlękli się bardzo i mówili między sobą: „Kim On jest właściwie, że nawet wicher i jezioro są Mu posłuszne?”

Kim On właściwie jest?

*

Otwieram litanię do Serca Pana Jezusa.

Litanię, co w czerwcu rozbrzmiewa.

*

Tam szukam odpowiedzi.

*

Nieskończonego majestatu.

Gdy przeglądam się w lustrze i nie jestem do Niego podobny.

Ty Panie zmiłuj się.

*

Gorejące ognisko miłości.

Gdy miłości brakuje, gdy miłości ktoś potrzebuje.

Ty Panie zmiłuj się.

*

Królu i zjednoczenie serc wszystkich.

Gdy słowem dzielę, pochopnym i przemyślanym.

Ty Panie zmiłuj się.

*

Tak wezwanie po wezwaniu poznaję Cię Panie.

Tak wezwanie po wezwaniu siebie w Tobie poznaję.

Podziel się